Na de legendarische best sellers “CodeName Jumper” en “Acrylic Teepees” uit respectievelijk 1990 en1996, kwam liedjesschrijver goeroe David Munyon vorig jaar opnieuw met een band opgenomen, CD uit. “Some Songs For Mary” werd massaal onder de arm geslagen. Nu dient alweer zijn vijftiende plaat aan.

Aan de fundamenten van zijn nieuwe CD staat wederom geluidsperfectionist Günter Pauler van Stockfisch Records. Pauler trok wel vaker aan de touwtjes wat betreft David Munyon geluidsdragers. Leg je oren maar eens te luister aan albums als “Stories From The Curve” uit 1995 en “Down To The Wire” uit 1997. Sinds mijn persoonlijke kennismaking, met deze pur-sang singer-songwriter, heb ik altijd beweerd dat hij zelf waarschijnlijk niet beseft dat hij qua inhoud en creativiteit op gelijke voet staat met de aller grootste op troubadour gebied. Al snel duiken dan namen van Bob Dylan, John Prine en een Lee Clayton op. Des te verrassender is het dan dat juist David Munyon de grote schoenen aantrekt op zijn nieuwe CD “Big Shoes”

Munyon zingt namelijk louter en alleen maar cover van zijn helden op deze plaat. Alle bovengenoemde iconen passeren de revue op deze uiterst sfeervolle plaat. Voeg daarbij ook nog eens ‘Imagine’ (John Lennon), ‘Who’ll Stop The Rain’ (John Fogerty), Sugar Mountain (Neil Young) en Bruce Springsteen’s ‘Atlantic City’ aan toe en je kan niet anders concluderen dat Munyon het doet op zijn eigen eigenwijze soms ondoorgrondelijke manier. Het is zijn mysterieuze handelwijze waarom hij bekend staat en dat maakt Munyon’s nieuwe plaat dan ook meteen zo fascinerend. Hoe kom je anders op het idee om ‘Purple Rain’ van Prince te coveren? Nee dan de Munyon versie van ‘Father And Son’ van Cat Stevens of de opener Ol'55 van Tom Waits? Ieder liedje heeft een Munyon betekenis en hij weet als geen ander de kern van de zaak te raken.

David Munyon ontgoocheld en beroerd terwijl hij zorgvuldig balanceert tussen wat fake is en wat echt is. Kortom voorbeeldige plaat waarin de troubadour David Munyon centraal staat en hij de gecoverde liedjes een compleet nieuwe betekenis mee geeft. (Jan Janssen)