De release van The Majestic Silver Strings wordt als de nieuwe cd van Buddy Miller gepresenteerd, maar is feitelijk een samenwerkingsverband met collega - topgitaristen Marc Ribot, Bill Frisell en steelgitarist Greg Leisz, aangevuld met topvocalisten Anne McCray, Patty Griffin, Lee Ann Womack, Marc Anthony Thompson, Shawn Colvin, Emmylou Harris en Julie Miller. Het album bevat elf old school countryliedjes en twee originelen van Marc Ribot en Julie Miller/Bill Frisell.



Een bont gezelschap dat in dertien liedjes een navenante mengeling van romantische folk, swingende country, stompende blues, gedreven rootsrock en stemmig singer-songwriterwerk laat horen. Qua opbouw en sfeer zijn de songs zo sterk uiteenlopend, dat het album naar mijn smaak te weinig samenhang en cadans bezit. Ruwweg gesproken wisselt de stemming te vaak van nostalgisch/ sentimenteel, naar eigengereid/avontuurlijk. Lang niet alles vind ik mooi van deze wat losse songcollectie, maar niettemin zijn er een behoorlijk aantal weergaloze tracks te noteren, zoals onder anderen de sublieme countryblues interpretatie van No Good Lover, het aardedonkere Barres de la Prison, dat een schitterende bewerking van Marc Ribot kreeg en ook door hem gezongen wordt, en het fenomenale zangduet van Julie en Buddy Miller in de afsluitende ballade God’s Wing’ed Horse. Behalve dat Miller voornamelijk baritongitaar speelt en af en toe zingt, is zijn rol er toch vooral eentje van toegewijde, integere voorganger van dit niet in alle opzichten geslaagde project.

Bij de cd is een dvd gevoegd met daarop de ruim twintig minuten durende minidocumentaire over de making of en het door Miller c.s. live gebrachte Why Baby Why.
(Huub Thomassen)