Als een ongelovige Thomas heb ik een zwak voor Gospel. Het zijn niet zo zeer de teksten die me raken. Het is de intensiteit, vooruit noem het de emotie, die me gelijk pakt. Ik doel hierbij niet op de ‘nu-gospel’ die de EO graag laat horen, maar op de minder gestroomlijnde, meer traditionele variant; ruiger én eerlijker. Een van de topgroepen in dit genre zijn voor mij deze vijf blinde jongens uit Alabama; ‘Spirit Of The Century’ (2001) en hun samenwerking met Ben Harper op ‘There Will Be A Light’ (2004) zijn bijvoorbeeld koesterplaatjes in mijn verzameling. Opgericht in 1939, dus bijna 70 jaar geleden (!), en vele, vele albums later telde de groep tót deze cd nog twee leden vanaf het begin. Clarence Fountain heeft wegens ziekte (diabetes) helaas af moeten haken, maar Jimmy Carter leidt met z’n expressieve en aardse stem nog steeds dit vijftal. En nu, anno 2008, komen deze heren met een van hun beste cd’s ooit. Bijgestaan door een ervaren New Orleans ‘rhythm section’ (David Torkanowski, piano / Roland Guerin, bas / Shannon Powell, drums) en met medewerking van de legendarische Allen Toussaint is dit een plaat die aan alle kanten spettert en knettert. Het smakelijke en soulvolle New Orleans-sausje doet de zang van The Blind Boys schitteren in als zijn eenvoud. Op sommige tracks wordt het vreugdevolle gezang nog extra opgesierd met de klanken van The Hot 8 Brass Band en The Preservation Hall Jazz Band. Zelfs toch min of meer “uitgekauwde” nummers als ‘Down By The Riverside’ en ‘I’ll Fly Away’ klinken op deze cd weer vernieuwend fris. Swingende, funky, vrolijk makende en toch traditionele Southern gospel, halleluja, wat een mooie plaat! (Benny Mulder)