Stel je voor je bent een tiener en weet van jezelf dat behoorlijke liedjes kan schrijven maar op de een of andere manier weet je niet hoe je ze over de bühne te brengen. Muziek en life on the road trekken aan je zodat je besluit van de nood maar een deugt te maken. Zo bestuur je, als vrachtwagen chauffeur, één van tourtrucks van Neil Young en zo zit je in de studio en neem je een plaat op. Passie stop je niet weg. De in Durham, North Carolina opgegroeide Phil Lee overkwam het en maakte pas op s’en achtenveertigste zijn solo debuutalbum “The Mighty King Of Love” Twee jaar later verscheen van deze Honky Tonk laatbloeier de opvolger “You Should Have Known Me Then”. In 2004 stond hij ineens samen Duane Jarvis en Joy Lynn White op het Blue Highways Festival in de Vredenburg in Utrecht terwijl er geen platte plaat van hem uit was. Vier jaar na dato komt hij met zijn derde CD genaamd “So Long, It's Been Good To Know You”.

Het is een prima Americana plaat geworden die qua muzikale originaliteit en variëteit wat mij betreft een tien krijgt. Deze traditie getrouwe muziek vult Lee met direct voor s’en raap teksten zoals we dat al van hem gewend waren. Producer Richard Bennett (Mark Knopfler & Emmylou Harris) neemt geen risico’s en laat Lee excelleren zoals dit het beste bij hem past. Stilistische muziek met uitschieters als ‘Neon Tombstone’, ‘Just Because’ en het iet wat conservatieve ‘Where A Rat Lip’s Has Touched’.

Overal gezien een leuke CD vooral bestemd voor fans die Tom Petty, Hank Williams, Jr. of Charlie Daniels een warm hart toedragen. (Jan Janssen)