Door papa John Mceuen, prominent multi – instrumentlist van The Nitty Gritty Dirt Band, werd Nathan Mceuen al heel vroeg meegesleept naar optredens in bars en festivals. Deze paplepel heeft, zo blijkt met zijn debuut cd ‘Festival’, zijn uitwerking op zoonlief niet gemist. Met liefst zestien goed gecomponeerde liedjes profileert hij zich met een eigen stijl die weliswaar vrijwel geheel voortspruit uit het traditionele bluegrass genre, maar daar toevoeging van country - en poprock elementen gelukkig buiten dat enge kader opereert. Het belangrijkste handelsmerk is evenwel zijn kalme, weemoedige stemgeluid dat je naar binnen neemt in zijn gevoelswereld en via zijn poëtische teksten lucht geeft aan met name zijn (on) gelukkige liefdeservaringen. Met behulp van Paul Cartwright op fiddle, mandoline, Chuck Hailes op staande bas en Mike Longoria op drums, cajon en natuurlijk de hoofdpersoon zelf op akoestische gitaar, banjo, piano en percussie, is het overgrote deel van de liedjes fraai klankrijk geïnstrumenteerd. Uitschieters zijn er niet echt, mooie liedje meer dan genoeg, al raken er een paar wel extra sterk, zoals ‘We Both Lose’, ‘Won’t Be Easy’ en ‘Kingdom By The Sea’. Melodieus, rustiek maar energiek is de muzikale omlijsting, die in combinatie met McEuen’s emotievolle stem, er voor zal zorgen dat ‘Festival’ door de liefhebber van een mengeling van ouderwetse – en moderne folkmuziek zal worden
omarmd. (Huub Thomassen)