De kenners weten het, A. J. Roach is een fenomeen. Afkomstig uit de Appalachians, om precies te zijn uit Scott Country, Virginia, waar ook The Carter Family en The Stanley Brothers vandaan kwamen. Na zijn afstuderen werkte A.J. een jaar of tien voor een popgroep, de laatste jaren als assistent-roadmanager. Daarna belandt hij in San Francisco en besluit hij een eigen muzikale carrière te gaan opbouwen. Sinds 2003 zijn er drie CD’s van hem verschenen en met name de respons van de tweede, ‘Revelation’, was immens. In 2011 is hij aan nummer vier toe, ‘Pleistocene’ en wederom valt de opvallende, vibrerende stem en dito sfeer van A. J. en zijn muziek op.



Zijn songs hebben een maatschappij-beschouwende achtergrond, op ‘Pleistocene’ is het thema de voortdurende discussie over nut en onnut van de voortschrijdende technologie. De begeleiding is op deze CD heel spaarzaam ingezet: gitaar en banjo (A. J. zelf), blazers (clarinet, trompet), elektrische gitaar en hemelse achtergrondzang (Noe Venable) in een alleszins donkere setting, de hand van producer Matt Bauer zal hierin een belangrijke rol hebben gespeeld. Mijn ‘advance CD’ bevat uitermate weinig informatie (slechts de 10 songtitels, credits voor de schrijver en de producer. Geen informatie over de begeleiding derhalve, daarvoor vond ik een beetje op internet en de rest was een kwestie van luisteren. Van 1-5 april is A.J. in ons land voor een aantal concerten, zie hiervoor de website van Lucky Dice Music.

Ook A. J. Roach’s laatste CD grijpt je bij de strot en doet je belanden in een andere wereld, A’J’s world. Alle tien songs staan als een huis, sfeervol en indringend. (Fred Schmale)