Ad Vanderveen heeft zijn nieuwe CD Still Now twee namen gegeven. Laten we beginnen met The Garage. Vanderveen doet weer eens beroep op zijn oude schoolvrienden waarmee hij aantal jaren geleden The O’Neils vormde. Onze linkshandige Roots rocker (Lefty) pakken, samen met Martijn van Donk op bas en zang (Scully), drummer Roel Overduin (Purple) en Timon van Heerdt, op gitaar en zang, flink uit. The Garage vond Vanderveen in The Old And In The Woods in Hollandse Rading. Zo het aanhoort heeft het luie zweet rijkelijk gevloeid. De speeltijd van de tien songs op deze is bijna één uur en niet één nummer daarvan duikt onder vier minuten. Heerlijk, dat zien we niet zo vaak meer! Ik hoor dat Kersten de Ligny’s (backing vocals) breekbare stem haar mannetje staat in de doorgaans toch stevige compact ronkende nummers. Van het ruim acht minuten durende Good Morning staan bij mij nog steeds de broekspijpen stijf. Man wat een sound wave! Vanderveen laat de dampen heel even optrekken in het daarop volgende fragiele en smetteloos uitgevoerde Would You Ever Know. Natuurlijk ontkom ik er niet aan om Neil Young & Crazy Horse te noemen nadat ik The Garage gretig heb zitten te verschranzen.

Daarna schuif ik The Living in mijn CD speler. Vanderveen zit dan in zijn eigen huiskamer en begint met het zelfreflecterende Nowhere To Belong. De grunge muur vervaagt, in plaats daarvan in de verte een mondharmonica en een knetterend openhaard vuurtje. “De ontblote akoestische liedje op deze CD klinken zoals als ze geboren zijn”, schrijft Vanderveen in de inlay van deze git zwarte digipack. Ik zie en lees daar ook de overpeinzingen van een briljant singer-songwriter, die laidback door orkestreert op zijn akoestische gitaar en achter een grand piano. Zes tracks op deze CD werden geadopteerd door de band. Het muzikale contrast is onvoorstelbaar als ik het liedje Would You Ever Know spiegel. Eindelijk weer eens een klassiek muziekdocument waarmee je, je helemaal mee kunt opsluiten. Ga er maar van uit dat de wereld om je heen het zal begrijpen. Mocht dat niet het geval zijn ga er dan maar vanuit dat ze geen ene mallemoer verstand van muziek hebben. Klasse plaat dus. (Jan Janssen)