Een paar jaar geleden verraste de nu in Philadelphia woonachtige singer-songwriter Jeff Dernlan vriend en vijand met zijn CD’s Lost In The Fray (2000) en Broadmoor (2006). De zoon van een predikant, uit West Liberty, Ohio, doet wederom versteld staan met zijn gloed nieuwe CD Cobblestone. In mijn vorige besprekingen blies ik de loftrompet en schreeuwde van de daken dat zijn muziek tot aan het bot gaat en alleen maar de wereld zal verrijken. Veel mensen hebben mij kennelijk niet gehoord of begrepen, want Nederland liet beide CD’s nagenoeg liggen. Jammer met een grote J! De openingstrack van zijn nieuwe CD toucheert meteen kern met de titel Close To The Bone. Je hoort gewoon dat Dernlan tegenwoordig bivakkeert in het fijne Philadelphia singer-songwriters circuit. De moderne benadering en invulling van de liedjes doen denken aan buurtgenoten als Ben Arnold, Jim Boggia en Scott Silipigni. Nu hoor ik u vragen, waar heeft hij het in godsnaam nu weer over? Ik zal u niet belasten met diepgang, Google maar even op de genoemde namen en u weet waarover ik het heb. Bij Dernlan’s nieuwe CD had ik van kiet af aan meteen het gevoel dat alles op s’en plaats viel. De soms integrerende ambiance van deze CD laat een Country folk spoor achter. Soms met een hoog kampvuurgehalte, zoals ondermeer te beluisteren valt in de tracks I won’t Be Dismayed en de afsluiter Save The Day. Dat Dernlan ook verantwoordelijk is voor zowel de productie als opnametechniek is nieuw. Dat levert soms geweldige eigenzinnige hightech momenten op, zoals in de titeltrack en Both Of Us. Chuck Prophet en Shawn Mullins zouden het bijvoorbeeld ook bedacht kunnen hebben. Ook nieuw voor mij is de digi gospel World Of Sun. Ook hier neem ik de pet voor af en zeg chapeau. Wederom verdomd veel luisterplezier beleeft met de muziek van deze maat. De verrijking continues, zullen we maar zeggen.
(Jan Janssen)