Colin Gilmore is de zoon van Jimmy Dale Gilmore en trad al vele jaren geleden in zijn vader’s voetsporen. Met ‘Goodnight Lane’ is Colin toe aan zijn tweede ‘volledige’ CD en het is een regelrecht juweel. Toegegeven, de muziek op deze CD is muziek naar mijn hart, helemaal Texaans en onberispelijk geproduceerd door (onder meer) pedal steel tovenaar Lloyd Maines, uiteraard ook een Texaan (vroeger Lubbock, nu Bulverde). Hoe zit het met de stem van deze Colin, hoor ik een aantal van jullie al vragen, is het zoiets als zijn vader? Ja, je kunt de beginselen van nasale zang al horen, maar Colin is nog ver verwijderd van het extreem nasale stemgeluid van zijn vader.

Het zit blijkbaar toch ook in de genen. De 10 songs met een totale speelduur van ruim 37 minuten zijn alle van de hand van Colin zelf, met in drie nummers hulp van een ander. Het zijn prachtige liedjes in een mengwereld van country, folk en rock, waarin de mooie melodielijnen en de pakkende refreinen (na enkele luisterbeurten doe je uitbundig mee!) opvallen. Colin gebruikt veel beeldspraak, op een manier die lekker overdrijft en dus veel duidelijkheid geeft. Neem bijvoorbeeld de strofe waarin hij beschrijft hoezeer hij verlangt naar zijn geliefde ‘Abigail’: ‘we’ll go twice the height of the sky, twice the depth of the sea’. Of de vele verwijzingen in ‘Goodnight lane’, zoals ‘The sunlight in her hair was her crown’, ‘and the sorrow in her eyes was the color of the sky’, ‘The days flow by like honey on a hill’  en de zin ‘You were disappearing like a raindrop in July’ in ‘Raindrops in July’). Er komt een lekker instrumentaal rockertje voorbij, ‘Teeth, hair and eyeballs’ met naar ik vermoed Colin zelf op de elektrische gitaar, een heerlijk uptempo nummer in de stijl van het aloude Sir Douglas Quintet met een orgeltje en een lekkere gitaarsolo (‘Laughing hard or crying’) en een paar hartverscheurende ballades (oh, die steel van Lloyd!) met de titels ‘Llano’ (een klein Texaans stadje in de buurt van Austin) en ‘Essene eyes’.

Maar alle nummers zijn gewoon heel sterk, er zit een lekkere variatie in en de begeleiding is meer dan gaaf: naast Maines (ook dobro en bariton gitaar) horen we uiteraard bas en drums, gitaristen Jay Bennett, Eric McKinney (samen met Lloyd producer) en Scott Matthews (producer van het tiende nummer) en de accordeon, piano en orgel van Jared Hall.  ‘Goodnight Lane’ is een Texaans topproduct en zal aan het eind van het jaar te vinden zijn in mijn top 10!  (Fred Schmale) (Fred Schmale)