De man met de Belgisch klinkende achternaam is een in Alpharetta (Georgia) geboren Amerikaan, die na een muzikaal avontuur in Arizona verkaste naar het fraai gelegen Asheville in North Carolina. Sinds 1998 zijn er met Onlooker mee zes solo-CD’s van de man verschenen, in de huidige eeuw ieder oneven jaar één. Dave doet heel veel zelf op zijn nieuwste CD, hij speelt gitaar, harmonica, banjo, mandoline, piano en gestreken bas en zingt met een aparte stem, een stevige intonatie zullen we maar zeggen. Er doen een paar makkers mee op bas, dobro (in 4 nummers), cajon (3x) en snare drum (2x). Zijn liedjes zijn van het sombere type, hij loopt ook niet over van zelfvertrouwen, getuige zijn ‘Why would you have me’, waarin hij zich afvraagt waarom zijn geliefde eigenlijk voor hem kiest: Why would you have me, when you could do better any day of the week. You could go twice as far in half the time I think. Why would you have me? And why did you come this far, you should have left me sitting on the corner of the bar, you wouldn’t have wasted time on me and my guitar. Why did you come this far? I always tell you don’t tell me what to do, but you do anyway and you always tell me I wouldn’t understand. So I dip my head and say: Why would you have me???? Oef, die Dave moet echt een blok aan het been zijn…

Ik had hoge verwachtingen van deze CD, ik mag dit soort egotrippers wel. Dave DeSmelik is een man die goede liedjes schrijft in de door onze man Dylan begonnen traditie, dus zijn de onderwerpen gegrepen uit de eigen ervaringswereld van Dave met uiteraard aandacht voor relaties (daar had ik het al over). De begeleiding is adequaat en goed gedoseerd, zijn stem gaat helaas op den duur wat irriteren, met name in het schreeuwerig gebrachte lange nummer ‘Sad and old’. Na aftrek van de ruim 5 minuten van dit nummer resteert meer dan 40 minuten aardige singer-songwriterstuff met een paar leuke uitschieters, zoals ‘Lazy afternoon’, ‘Rain’, ‘The things that we do’ en vooral voornoemd ‘Why would you have me?’ , maar het geheel is in mijn ogen zeker niet opvallend. (Fred Schmale)