Bill Parker groeide op in de zestiger jaren van de vorige eeuw in Illinois op een dieet van Britse groepen en muziek uit de top 40. Op zijn veertiende was hij als bassist muzikaal actief in een sixties revival popgroep, toen hij 18 was wilde hij zelf liedjes gaan schrijven en dus switchte hij naar de gitaar. Zijn producten zijn verkrijgbaar sinds 1995 en met Texas Tales vol. 1 is hij aan zijn tiende solo-CD toe. In 2008 was er een voorproefje van deze CD in de vorm van een EP met een aantal nummers van deze uitgebreidere versie. Onze vrienden van Hemifran hebben zich ook over de inmiddels in Texas verblijvende Parker ontfermd. De CD heeft een heel intiem karakter en geeft alle ruimte aan Bill, zijn stem, zijn harmonica en zijn gitaar, slechts op één nummer, de afsluiter, een rockende ‘Funky in the Bunkhouse’, heeft hij steun van drummer John Horvath. De stem (deed mij erg denken aan J.P. den Tex, maar wel met minder vibrato) is zeer geschikt voor het genre, de liedjes zijn goed tot zeer goed en verhalen over ‘Broken hearts and faded memories’, zoals Bill zelf stelt. Het genre is een mengelmoes van folk, country en blues. In ‘I may not be an angel’ is duidelijk dat country meespeelt als Bill verzucht ‘I may not be an angel, but I’m good enough for you’. If that ain’t country…In ‘Nothin’ but fine’ gaat Bill richting country-rock en haalt hij zijn slide-gitaar tevoorschijn. In ‘Kitchen light’, met minder rock,  komt onze held naar huis, hij moet nog een flink stuk en smeekt zijn geliefde: ‘Keep the kitchen light on, ‘cause darling, I’ll be home soon’.

Texas Tales vol. 1 is een heerlijke ongedwongen CD in de traditie van andere import- of autochtone Texanen als Willie Nelson en Waylon Jennings. Relaxed geschreven en gezongen. Gewoon lekker genieten met een bierflesje in de hand, oh, was het maar een Lone Star! (Fred Schmale)