Die lui van Lucky Dice hebben echt een goede neus voor kwaliteit. In het begin van dit jaar omarmden ze mijn favorieten Po’Girl, het Canadees/Amerikaanse kwartet met die zo aansprekende muziek en fantastisch live-show. Nu komen ze met de Canadees Cam Penner op de proppen, een echte troubadour in de traditie van Dylan en consorten. Een beetje gruizige stem, wat ondersteunend gitaarspel en mondharmonicawerk en simpele ritmefeatures zoals ‘foot stomps, knee slaps en kick pedal on suitcase’. De begeleiding is voornamelijk van coproducer Jon Wood op elektrische gitaar, pedal steel, lap steel, banjo, piano (plus foot en knee – je weet wel). Incidenteel horen we de viool van Kathleen Nisbet en de accordeon van Andrew Arida en nog vier mannen en vrouwen met knee slaps en foot stomps. Heerlijke muziek van een man die je weet te raken met zijn muziek.

Cam kende een rustige start in een Mennonieten gemeenschap op het immense en ‘lege’ platteland van (zuidelijk) Manitoba, waar zijn ouders de lokale rebellen waren. Ze runden een illegaal wegrestaurant, waar de clandestien gestookte brouwsels van opa top of the bill waren. Cam hield aan deze beginperiode een zwak voor de verhalen van ‘gewone mensen’  over. Op zijn 19e trok hij naar Chicago en maakte zich sterk voor de sociaal zwakkeren van de samenleving ter plekke. Na zijn terugkeer in Canada zou hij nog 13 jaar lang zich inzetten voor de daklozen en toen kwam de muziek in zijn leven.
 
Terug naar zijn laatste CD, zijn derde volledige (het debuut was in 2004, de tweede in 2006, er zijn daarnaast twee EP’s verschenen). Er staan 11 eigen songs op met een heerlijke merendeels akoestische invulling. Neem bijvoorbeeld het uiterst gevoelige ‘Peace of mind’, het krijgt een zeer gevoelig arrangement mee met viool, accordeon en banjo op een niet-alledaagse wijze bespeeld. Prachtig. Zijn liedjes die schreef hij ‘on the road’ tijdens een tournee van zes maanden door de immense USA. Hij maakte voldoende mee tijdens de toer om over te schrijven. Dat zijn met name sociale misstanden, vooral de verschillen tussen rijk en arm (Thirteen, Trouble & Mercy, Tired of this town), maar ook verhalen over liefde (All of yesterday, She’s in my head, You are gold en  If you love somebody, met daarin het welgemeende advies: als je van iemand houdt, toon het dan (een kus), vertel het, etc) en over het leven ‘on the road’ (Roam).  Elf mooie, verhalende songs op een CD die ik de liefhebbers van singer-songwriters van harte aanbeveel. (Fred Schmale)