Hoewel Tom Gillam’s derde Album “Shake My Hand” uit 2004 in Amerika stevig omarmd werd en hij daar, met zijn band Trackor Pull, in een sneltreinvaartje de Amerikaanse Americana Radio Charts besteeg, bleef het erg rustig in Europa rondom deze in hart en nieren sympathieke Southern rocker. Het Duitse label Blue Rose Records strikte Gillam & Tracktor Pull en bracht Gillam’s vierde studioalbum “Never Look Back” op de markt. De in Duitsland zeer goed ontvangen CD brachten Gillam en Tracktor Pull maatje gitarist Graig Simon vorig jaar naar de EU. Zag Tom Gillam & Trackor Pull tot twee maal toe live de pannen van het dak af jagen.

Voor mij logisch dus dat de titel van zijn eerste live album de titel “Play It Loud… Dig Deep” mee gekregen heeft. Toch wil ik de titel wat nuanceren. Het is niet alleen maar “Loud”, het klinkt ook nog eens loepzuiver. De gitaartandem Gillam & Simon lopen de ene keer synchroon en op andere momenten duelleren ze elkaar de tent uit. Je wordt als het ware meegesleurd naar het The Allman Brothers Band, Derek & the Dominos, Wishbone Ash, en Lynyrd Skynyrd tijdperk. Tom Gillam & Trackor Pull’s stevig dampende luidruchtige Americana rock weerspiegeld niet echt wat Gillam normaliter braaf op zijn CD’s laat horen. Zo wordt Gillam’s enige hit in Amerika ‘Dallas’ sierlijk, in bijna tien minuten uitgesponnen. Ook het pompend humeurige Devil In My Heart krijgt een extra sfeervol melange mee.

Als u het mij vraagt een klasse live plaat van die Tom Gillam en zijn Trackor Pull. In een andere tijd had hij waarschijnlijk in propvolle stadions gespeeld. Nederlandse “concertpodia” zouden zich moeten schamen. Tom Gillam & Trackor Pull, in deze vorm, hadden eigenlijk gewoon op het grote podium van het Blue Highways Fasival moeten staan. (Jan Janssen)