Pete Sinjin komt uit Brooklyn. Deze singer-songwriter komt, na jaren van muzikale rondzwervingen, met een niet te onderschatten debuutalbum genaamd “Better Angels Radio”. De twaalf zelfgeschreven songs behandelen luchtige onderwerpen als California Haight-Ashbury flower power, onbegrensde vrijheid op de Amerikaanse highways en de teloorgang van plaatjes kopen in je favoriete muziekwinkel.

In Sinjin’s CD profiel lees ik dat hij muzikaal geïnspireerd is door Steve Earle, Jay Farrar en Neil Young. Hiermee zette Sinjin mij overigens behoorlijk op het verkeerde been. Crowded House of Prefab Sprout daar zit ik meer aan te denken. Sinjin’s multi-dimensionale muziek neemt je inderdaad mee in een soort van spirituele reis naar diepgewortelde toonkunsten. De strakke melodielijnen in nummers als ‘Funeral Train’, ‘Drivin’ California’ en ‘Schuykill Red’ gaan erin als zoete koek. Kan eigenlijk geen hoogte punten vinden op deze plaat. Stationair zalig ronkend laat “Better Angels Radio” geen sporen van sentiment of zeggingskracht na.

Een levenssamenvatting van een artiest waarvan je, zelfs naar meerdere draaibeurten, niet weet waar je het moet plaatsen. Misschien word: “Better Angels Radio” het best bewaarde geheim van 2011. Toch is het, het licht en niet de duisterheid, wat ons over drempels helpt. Pete Sinjin debuut plaat voldoet aan al deze criteria. (Jan Janssen)