Train zanger Pat Monahan heeft een kerstgeschenk gemaakt voor zijn fans. Het is een akoestisch solo uitstapje van Monahan’s vorig jaar verschenen CD “Last Of Seven”. Dit debuutalbum heeft in Nederland geen aarde verschoven. Gek eigenlijk want wie kent hits als ‘Meet Virginia’, ‘Drops Of Jupiter’ of ‘Calling All Angels’ niet? “Last Of Seven” was ronduit een lekkere plaat. Monahan week muzikaal weliswaar behoorlijk af van de risicoloze muziek die Train maakte, maar zettte weldegelijk een stempel. Pop rock vierde de boventoon maar Monahan bewees ook uit de voeten te kunnen met blues en ja zelf gospelsoul invloeden.

Op deze akoestische versie is het in feite niet anders. De liedjes ‘Someday’ en ‘Raise Your Hands’ zijn daar het levende bewijs van. Monahan heeft een strot uit duizenden en weet waar zijn grenzen liggen. ‘Her Eyes’, ‘Ooh My My’ en ‘Pirate On The Run’ klinken waarachtig nog mooier als in georkestreerde vorm. Heb ooit eens ergens gelezen dat deze muziek net als neuken is met drie condooms. Niet echt geil, wel enorm veilig en een beetje lekker. Deze pretentieloze rootspop plaat zal vooral echte Train fans naar de kerstboom lokken. Ik zet al jaren geen kerstboom meer op. Het is misschien daarom wel dat ik er niet echt warm of koud van wordt. (Jan Janssen)