Drie jaar geleden, tijdens de Americana Music Festival & Conference showcases, hoorde en zag ik Paul Thorn voor het eerst live aan het werk. Had meteen zoiets van “Whaooooo”. Thorn klinkt als een kruisbestuiving tussen Robert Palmer en John Mellencamp, articuleert als Chris Knight, spreekt in het Jack Logan jargon, is bovendien luid en duidelijk in zijn teksten en komt uitermate charismatisch over. Wat wil je nog meer…



Thorn heeft tot dusver acht CD’s op zijn naam staan. Ongelofelijk eigenlijk dat Thorn’s geluidsgolven nagenoeg nog niet ontvangen worden in de EU. Beste Americana liefhebbers daar moet snel verandering in komen. “Pimps and Preachers” is Thorn’s negende release. De uit de geboortestad van Elvis, Tupelo, Mississippi afkomstige gitarist en liedjesschrijver presenteert zich wederom met dertien briljante zeer muzikaal afwisselende tracks. Neem nu een liedje als ‘Love Car’. Ga er maar aanstaan, “If I could be a tear rolling down your cheek and die on your lips my life would be complete” Man hier krijgt deze romanticus kippenvel van hoor. In het dampende ‘Weeds In My Roses’ schakeld Thorn het op Robert Palmer ‘Bad Case Of Loving You’ gestoelde liedje, een tandje lager. “Pimps and Preachers” is een plaat over mensen die Thorn het norm besef bijbrachten. “Some people may think that's crazy.”

Kortom een droomplaat over alles en iedereen en eentje met een grenzeloze golflengte. Kan mij haast niet voorstellen dat Euro Americana Chart reporters Thorn’s negende juweeltje links laten liggen. (Jan Janssen)