Net als menig zanger – liedjesschrijver speelde de uit Tucson, Arizona afkomstige Bernie Gibbs King, eerst in een punkbandje als drummer om zich later, nadat hij was verhuist naar Minnesota en dit keer als gitarist, met alternatieve country in te laten. Daarvan is ‘King’ met tien eigen liedjes zijn eerste proeve van bekwaamheid en het resultaat mag er zonder meer zijn. Wie het werk van Calvin Russell kent, weet uit welke hoek hier de wind ongeveer waait, al klinkt zijn stemgeluid minder gebarsten, maar hebben de melodieën ook dat lekker soepele, voortstuwende rockkarakter, met hier en daar wat meer invloeden uit country, hillbilly en westernswing dan de voornoemde Texaan. Bernie Gibbs King behandelt in zijn teksten vooral het universele thema van goed en kwaad met beeldende teksten, gehuld in een tamelijk donker en dreigend geluidsdecor. In een aantal liedjes is dat voelbaar goed gedaan, met name in ‘Highway Of Nebreska’, ‘The Name That Is Never Spoken’ en het mooiste nummer van de plaat ‘Road To Hell’. Met het via trompetgeschetter opgesierde ‘Drinking With The Lord’, brengt King zich even in (schijnbaar) hogere sferen, misschien wel om de thuiskomst te kunnen dromen van zijn geliefde blijkens het fraaie, aan het op een Steve Earle lijkend liedje ‘ Its Time For You To Come Home’. Zijn redelijk omvangrijke begeleidingsband speelt losjes en ontspannen en bestaat uit Matt Smith op bas, Grant Thelen op drums en trompet, Mike Senkovich op elektrische gitaar, Jeff Waldeland op pedalsteel en Ben Durrant op elektrische gitaar, piano, orgel en banjo. Op het rustige slotnummer ‘Every Little Diamond’ krijgt King nog vocaal gezelschap van Eliza Blue. ‘King’ is een zeer verdienstelijke debuutalbum, waarmee Bernie Gibbs King meteen boven het maaiveld uitsteekt van dit toch al buitengewoon dichtbezaaide muziekgenre.
(Huub Thomassen)