Nieuwkomer Amanda Pearcy komt oorspronkelijk uit Houston, Texas, waar ze een ongelukkige jeugd kende met ouders die drankproblemen hadden. Volgens eigen zeggen heeft ze haar hele leven al muziek willen maken, maar het lukte door omstandigheden pas in het najaar van 2005. Op dat moment kreeg ze haar eerste gitaarles. De liedjes die ze vanaf dat moment ging schrijven gingen over haar leven tot op dat moment. En dat leven kende veel hobbels, om het voorzichtig te stellen. Na die moeilijke jeugd was er licht, ze vond de liefde van haar leven, trouwde met hem en verkaste naar een plaatsje ten oosten van Austin, Texas. Drie fijne jaren hadden ze samen, een zoontje werd geboren, manlief werkte hard voor zijn gezinnetje. Toen sloeg het noodlot toe, haar man overleed onverwachts en Amanda kwam terecht in een ander plaatsje in Texas, waar ze een kortstondig en vrij ongelukkig huwelijk beleefde. Na de scheiding trok ze naar Wimberley (vlak bij Austin), waar ze opnieuw trouwde en bijna omkwam (met de hele familie) in een auto-ongeluk. Hoezo turbulent…

De debuut-CD van Amanda werd opgenomen en verfraaid in Nashville. Het geheel ademt een  Nashville-sfeer, maar met voldoende eigens om boven het gemiddelde Nashville-produkt uit te stijgen. Dat eigens wortelt in Texas en bevat een toefje melancholie en een scheutje temperament. Amanda’s stem is een beetje gezwollen, maar blijft aangenaam. De liedjes zijn zonder meer goed en soms aangrijpend door de authenticiteit. Zo komen met name The cruelty of memory, Fatherless son, The strength lies in the proof (heerlijk melodietje, prachtige dobro), Mother’s lament en met name Indian summers (lekkere accordeon), tekstueel stevig door. Een strofe uit het laatste nummer: She carries her bags down to the station, pale bra straps slipping down her fair shoulder. No such thing as a summer vacation when you spend your youth  just getting older. Dat komt aan.

Tenslotte de begeleiding. Deze is ronduit prachtig. Onder leiding van producer Tim Lorsch (viool, cello, mandoline, ook verantwoordelijk voor de produktie van Sam Baker’s Cotton), Mike Daly (steel gitaar), Ron de la Vega (staande bas), Mickey Grimm (drums), Scott Neubert (dobro, gitaar), Jeff Taylor (accordeon) en een paar anderen de sterren van de hemel. De eerste vier namen zijn ook te vinden op de lijst van musici op Baker’s meesterwerk Cotton. De moeite waard, deze Amanda Pearcy. (Fred Schmale)