Adele (Laurie Blue Adkins) is geboren op 5 mei 1988 en haar leeftijd is dus? Oké, de titel van dit album is duidelijk; 19 lentes en dan zo’n rijpe stem! In Engeland wordt ze dé grote belofte voor 2008 genoemd, terwijl Paul de Leeuw haar in zijn show introduceert met: “Ik heb een zuster, ik ben haar broer!” Wat betreft omvang is dat enigszins correct, maar qua stemomvang zou Paul wensen dat hij in haar buurt mocht komen. Mijn hemel wat een stem heeft deze tiener! Zo soepel, zo ‘easy’, zo gewoon goed. ’The new Amy Winehouse’ las ik ergens, mijn neus, dat zou Amy willen. Ook namen van Etta James en zelfs Ella Fitzgerald worden als referenties genoemd, een (groot) tikkeltje overdreven volgens mij, daar is haar stem toch echt te klein voor. Bij mij komt bij haar manier van zingen de naam van Norah Jones en vooral het lekker rafelige stemgebruik van Brett Dennen naar boven. De productie van dit album is niet zo vormvast, ’Chasing Pavements’ is tekstueel prachtig maar het nummer kent een gladde seventiessoulbenadering, ’Cold Shoulder’ een jaren60sausje. ’Melt My Heart to Stone’ is prachtig totdat er opeens vervelende violen opduiken, hetzelfde geldt voor ’Tired’. 19 had een standaardalbum kunnen zijn als niet zo vaak die Metropoolorkestklanken waren ingezet, erg jammer! In de enige cover, Bob Dylans ’Make You Feel My Love’, duiken ook violen op maar hier is het gebruik ervan heel goed op zijn plaats. Functioneel en niet zoals in de voorgaande nummers als een “bakvol glad gestrijk”. Adele is op haar mooist als ze spaarzaam wordt begeleid: ’Daydreamer’, ’Crazy For You’ en ‘Hometown Glory’ zijn juweeltjes van zangkunst. Je zou Adele kunnen omschrijven als een briljante (jazz)zangeres, maar dan wel gekleurd met een tikje soul. (Benny Mulder)