Na de, inmiddels al tot legendarisch verklaarde best sellers “CodeName Jumper” en “Acrylic Teepees” uit respectievelijk 1990 en1996, komt liedjesschrijver goeroe David Munyon met een kompleet nieuwe, met band opgenomen, CD. De CD heet “Some Songs For Mary”. Op de cover wordt een verscheurde foto afgedrukt waarop Munyon, op zeventienjarige leeftijd, en zijn toenmalige vrienden Bud Wyatt en Charlie Sykes staan. De foto is gemaakt in 1971, voor het benzinestation van zijn ouders in Brandon, Florida. Munyon weet niet meer waarom de foto verscheurt was maar weet wel te vertellen dat de oude Chevy Nomad, bouwjaar 1957, het trio wel naar Hollywood heeft weten te brengen. Ja, ja ook Munyon had in die tijd ooit eens plannen een filmster te worden!

Voor zover ik het allemaal heb bijgehouden is “Some Songs For Mary” Munyon’s veertiende release. David Munyon is wat je noemt een singer-songwriter Pur Sang die, in mijn ogen, nooit en te nimmer het succes is gegund die hij weldegelijk verdiende. Op zijn soms wat ondoorgrondelijke karakter en mysterieuze handelwijze wordt hij afgerekend en werk misschien wat verstikkend, voor hen die hem beoordelen op zijn muzikale kwaliteiten. De altijd maar weer warm en vriendelijke troubadour ziet Towens van Zandt, Woody Guthrie, Bob Dylan en John Prine als zijn idolen, terwijl hij daar zelf niet of nauwelijks voor onder doet. Toch constateer ik de laatste tijd dat een jonge generatie singer-songwriters, die de liedjes van deze Vietnam veteraan recentelijk ontdekten, zich deze dagen flink laten inspireren door zijn poëtische getinte teksten en liedjes. Een relatief kleine groep Europeanen, die hem persoonlijk wat beter kent, dragen hem op handen. Na jaren in Midland City, Alabama, in erbarmelijke toestanden, gewoond te hebben, werd hij met name door die groep geadoreerd en opgevangen. Munyon leeft nu in Heidelberg, Duitsland en zo af en toe pakt hij de veerboot en maakt hij de oversteek naar zijn geliefde Londen. Zo deed hij dat ook afgelopen zomer. Daar in The Soundworks studio’s nam hij de dertien liedjes op die nu terug te vinden zijn op zijn nieuwe CD “Some Songs For Mary”

Producer Roger Morrish zorgde ervoor dat Munyon’s liedjes omgeven werden door een warm en soms stevig bandgeluid. Mary’s Band bestaat dan ook niet zomaar uit een stel op straat opgeraapte muzikanten. Zo horen we o.a. de intussen al tweeënzestigjarige Pedal steel gitarist BJ Cole. Deze veteraan stond o.a. aan de wieg van Elton John, Scott Walker, T. Rex, en Nazareth. Graham Wright op Fretless bass en Nigel Appleton op drums en percussie-instrumenten zorgen voor een gedisciplineerde waakse rhythm sectie. Multi-instrumentalist en co-producer, engineer en mixer Mick Hutchings mag gerust gefeliciteerd worden met zijn optreden. Met zijn enorm fantasierijke muzikale vondsten laat hij David Munyon klinken als nooit te voren.

Het is even wennen als “Some Songs For Mary” aftrapt met een prachtige saxofoon intro, afkomstig van ene Stewart Curtis, in Let’s Dance The Night Away. Even later laat Munyon zijn tanden zien in Groovin’ The Dalai Lama. Appleton drums klinkt dan als Led Zeppelin’s When The Levee Breaks en Dave Barnes Dobro spel steekt Al Perkins naar de kroon. Dan ineens duikt de track Rich & Beautiful op. Hij schreef en zingt dit prachtige melodieus liedje met ene Dagmar Wirtz. Even later doet Munyon, een soort gelijk duet, nog eens dunnetjes over in het aangrijpende Angels All Around Us. Misschien vreemd om te horen maar het melancholische en de zeer indrukwekkende band versie van Rolling Up The Windows In The Rain heeft zowaar HIT potentie. Munyon vingerwijzing naar actuele ontwikkelingen in Afrika is oprecht in Soul Of Africa. Het liedje draagt hij op aan alle kinderen die daarvan het slachtoffer zijn. De schommelde wals Walking In The Storm maakt, wat betreft psychedelische tekstuele inhoud, misschien wel de meeste indruk op mij. Met de rocker, wederom samen met Dagmar Wirtz geschreven en gezongen, Grace sluit David Munyon een prachtig luister avontuur af. Van dit soort muzikale reisleiders zijn er gewoon te weinig. “Some Songs For Mary” is, met beide benen op de grond, wat mij betreft de eerste topplaat van 2008 (Jan Janssen)