Dave Lombardi is meer dan 25 jaar actief in de muziekscene van Chicago, spelend in diverse bands met wortels in de blues en punk. In 2005 verscheen Dave’s eersteling, ‘Guardian Muse’, die goed werd ontvangen in Europa en de USA, maar een gelimiteerde distributie kende. Nu, vijf jaar later, is de opvolger eindelijk gereed. Verwacht een mengsel van blues, jazz, rock en pop met een vleugje folk.

Tot en met het tiende nummer is de sfeer relaxt en horen we coproducer Jim Roll een prominente rol spelen op bas, gitaar en viool. Bob Melville is de drummer en er zijn incidentele bijdragen op trompet en vocals. Dave speelt gitaar, harmonica, mandoline, piano en citer. Met name de citer is een vreemde eend in de Americana-bijt, maar het instrument past wonderwel goed bij de muziek van onze Dave. Luisterend naar de CD denk je in het begin sterk aan Van Morrison, zowel stem als muziek zijn duidelijk door Morrison geïnspireerd. Nogmaals, tot en met het tiende nummer, het prachtige ‘Rose Petals’ met naast een hoofdrol voor de citer ene Ross Huff op trompet, is het een aangename luisterervaring met fijne melodieuze songs en een goede begeleiding. Wat er in de man is gevaren vanaf het elfde nummer zal ik niet weten. Wellicht speelt zijn punkverleden op. Het aangename sfeertje van tot dan wordt verlaten, Dave laat zijn leuke melodietjes los en krijst zich door het nummer ‘Broken’ heen, wellicht als additie tot de tekst (niet bijgeleverd), levert met ‘Time for a change’ en ‘Big fish’ pittige punk-blues en sluit instrumentaal af met het saaie ‘Weightless’.

Een CD met – in mijn ogen uiteraard – twee gezichten. Tot en met het tiende nummer een leuke CD met een opvallende rol voor de citer, maar daarna te wisselvallig en rommelig om echt te blijven boeien. (Fred Schmale)