Chloe Hall is een jonge singer-songwriter uit Australië met tot dusver drie CD’s achter haar naam. Voor haar nieuweling heeft ze een samenwerkingsverband met Silas Palmer (vocalen, fiddle, percussie) opgestart, resulterend in de CD ‘Spring Hill’ (genoemd naar de plek van opname). Behalve de stem en de gitaar van Chloe en de inbreng van Silas horen we incidenteel Carl Pannuzzo op percussie.

De elf songs op de CD (totaal een krappe 35 minuten) zijn alle van de hand van Chloe en ademen een lieve sfeer uit. We horen een soort poppy folk, waarbij de stem van Chloe doet denken aan de jonge Nanci Griffith. Silas (en soms ook Carl) horen we in een dienende rol, ze zorgen voor een muzikale opvulling derhalve. Voor de inspiratie zoekt Chloe in de liefde die zo nu en dan op haar pad kwam. In het aardige ‘Afterparty’ verwijt ze haar vriendje te veel afstandelijkheid: ‘Don’t want to be your afterparty, don’t want to see you coming down. Hold on to me, I’m spinning. Hold on to me, I’m falling down. Hold on to me, I’m on the ground. Don’t want to go, you’re under my skin. Don’t want to know how far you’ll push the needle in. Don’t apologise, words getting in the way. Don’t apologise, it means less the more you say it. Don’t want to be your afterparty.’

‘Spring Hill’ is een aardige CD met een heel lieve uitstraling, mede door de lieflijke stem van de hoofdrolspeelster en de heel rustige begeleiding. Maar het geheel beklijft niet echt. De liedjes lijken te veel op elkaar, helaas. Geschikt als achtergrondje voor een romantisch samenzijn, dat wel. (Fred Schmale)