Angie Palmer is een Engelse singer-songwriter die inmiddels aan haar vijfde CD toe is. Haar stem houdt zo’n beetje het midden tussen die van Joni Mitchell en Lucinda Williams, de muziek is een mengsel van (Engelse)folk, blues en country, met naast de nodige gitaren ruimte in de begeleiding voor banjo (Angie zelf), viool en mandoline (Richard Curran), lap steel, dobro en gitaren (Billy Buckley), pedal steel (op twee nummers, de veteraan B. J. Cole – was al te horen op Elton John’s Madman across the water uit 1972) en orgel (Alan Gregson). Bas en drums worden bespeeld door resp. Ollie Collins en Tim Franks) en ene Sophie Hastings zorgt voor percussie en diverse geluiden, op twee nummers vervangt zij drummer Franks.

Angie’s songs zijn alle samen met Paul Mason geschreven, ze zijn poëtisch en doorleefd. Het merendeel volgt het thema Meanwhile, as night falls, getuige titels als After the lights have gone, Nightsong, Smuggler’s song, The weeping wood, On the eve en Hunting the wolf. Als sfeertekening volgen hier de eerste twee coupletten van het laatstgenoemde nummer, het stevigste van de CD: “He was waiting at the crossroads, when the moon was full and new. Where the river meets the forest and where the horsetails grew. It was early in the evening, I could hear the church bells ring. He looked at me with wolfish eyes and a big toothed wolfish grin. He said “I know a quicker way, an old path through the woods”. I thanked him for his kindness, but didn’t think I should. Than he said that it’s a wicked world and little lambs weren’t safe alone. But I knew that he was tricking me and left him by the road”. Dit is een duidelijke afspiegeling van de vaak sinistere inhoud van de liedjes, die bestaan uit verhalen die worden geboren op het moment dat de duisternis invalt en dus vaak beginnen met: ’Meanwhile, as night falls…’ of ‘On the eve….’.

Het is vooral de sfeer die het hem doet op deze CD, die beslist niet makkelijk wegluistert en pas na enige tijd zijn donkere geheimen prijsgeeft. Bijna een vol uur is misschien wat te veel van het duistere, je gaat het licht missen, immers. Maar over het geheel genomen is dit een prima CD. Er is een prachtig sfeervol (met natuurlijk voornamelijk blauwtinten en zwart) boekje met teksten en info bijgeleverd. (Fred Schmale)