Ik moet in alle eerlijkheid bekennen dat ik nog nooit had gehoord van Freebo. Dat is vreemd, getuige het feit dat de man al meer dan 30 jaar een gewaarde sideman (bas, tuba) is, hij heeft met vele groten uit de muziekwereld gespeeld, zoals Ringo Starr, Neil Young, CSN, John Mayall, Dr John en vooral Bonnie Raitt (een heel decennium). Als singer-songwriter staat hij ook zijn mannetje, zijn debuutCD kwam uit in 1997 en met ‘Something to believe’ (voor het overgrote deel opgenomen in Los Angeles) is hij aan zijn vierde soloproject toe en ik ben zeer onder de indruk.

De man schrijft uitstekende liedjes, steeds in samenwerking met anderen, zingt makkelijk met een aangename stem en hij heeft een voortreffelijk stel muzikanten om zich heen verzameld. Freebo is niet in één hokje te plaatsen, zijn muziek is een aanstekelijke mix van folk, rock, pop, blues, rhythm ‘n blues en soul. In de begeleiding ruimte voor elektrische gitaren (ik tel vijf verschillende bespelers, waaronder Albert Lee), piano, keyboards, B-3 orgel, Franse hoorn, trompet, accordeon en strings (cello, viool, viola). Freebo zelf speelt akoestische gitaar, fretless bass en heeft in hand in string arrangementen. In de schitterende ballade ‘Something to believe’ (wat is de ‘betekenis’ van het leven?) zijn de strings bijna hemels, in het vrolijke niemendalletje ‘She loves my dog more than me’ (een probleem in vele gezinnen all over the world) hebben trompetten een heerlijke rol.  In het heerlijk rockende ‘If not now when’ roept Freebo zichzelf tot de orde, ‘Als je er nu nog niets aan doet, wanneer dan wel?’: ‘Doubting and blaming, it’s time to let them go. Cause this healing journey can go so slow. But I hear these voices, again and again. They keep on callin’, if not now, when?’.

Met ‘Something to believe’ heeft Freebo mij gepakt, bij lurven en kladden. Machtig lekkere plaat, zeer divers en met uitstekende songs. Een aanrader voor Americanisten. (Fred Schmale)