Fred Eaglesmith, geboren als Frederick John Elgersma op 9 juli 1957 in Ontario Canada is precies tweeënveertig dagen ouder als ondergetekende. Een paar jaar geleden zag ik voor het eerst de aandoenlijke documentaire There Ain't No Easy Road. Eaglesmith’s bezoek aan het Friese kerkdorpje Schraard, waar opa Rintje zijn roots heeft liggen, werd op indrukkwekkende wijze vastgelegd door Huib Stam. Eaglesmith was in november 2007 veelvuldig te zien op Nederlandse podia. Samen met een aantal Nederlandse fanatieke fans, (Fredheads) die ook vijftig werden, zag hij zelfs abraham in Hollanda. Ik zag Eaglesmith en band dit jaar op Cultureel Podium Roepaen in Ottersum. De man put zijn inspiratie uit het moment. Hij reist veel en ziet een auto met aanhanger op de Nederlandse snelwegen waarop staat Pak ’n Bak. “You Dutch always need something different” Of het klooster waarin hij optrad “I think God would be pretty upset if he knew that you all drink beer in this monastery”. Het zijn zomaar een paar voorbeelden die u kunt verwachten wanneer u van plan bent, in de toekomst, een Fred Eaglelsmith concert te bezoeken. Muzikaal is het allemaal messcherp to the point en humoristisch als een volleert stand up comedian. Fred Eaglesmith’s schuurpapieren stem is nu ook vastgelegd op de DVD Live Below Sea Level. Op de DVD zien we Willy P. Bennett op mandoline, Luke Stackhouse op up-right bas en Kori Heppner op drums. De sobere cameraregie vallen wat mij betreft in het niet terwijl ik naar de live uitvoeringen van klassieke liedjes als 18 Wheels, Alcohol And Pills en White Trash kijk en luister. Deze opnamen zijn overigens in 2006 gemaakt in het Patronaat in Haarlem. De toegift bestaat nog eens uit vier nummers, opgenomen in voormalig herberg Café 't Keerpunt in Spijkerboor in provincie Drenthe. Eagelsmith klinkt, in mijn trommelvliezen, beter als op zijn studioalbums. Zijn podium presentatie is zijn handelsmerk. Hier hebben we te maken met een all in one persoonlijkheid die net zolang lult als hij speelt. Net als in Roepaen verdoemt hij een bezoeker die er doorheen kwekt. Eagelsmith’s opvatting dat kletsende concertbezoekers vaak zelf muzikanten zijn deel ik honderd procent met hem. Het is Fred Eagelsmith ten voeten uit. Aan de ene kant een mooie audio visuele herinnering en hebbedingentje voor fans die erbij waren. Aan de ander kant een niet te missen introductie met misschien wel één van s’werelds beste storytellers van het moment. (Jan Janssen)