Bij het horen van de eerste tonen van het openingsnummer van de CD, The mosquito, is het duidelijk: hier gebeurt iets leuks. Er komt een geluidsmuurtje op je af (saxen en violen spelen een belangrijke rol) met daarbij een donkere stem met een beetje galm. Het deed mij wat denken aan die sublieme LP van Dennis Linde (tevens de titel) uit 1973, waar een dergelijke achtergrond ook te horen is. Niet dat Lee Barber het niveau van Linde haalt, maar hij komt een heel eind.

Ook in de rest van de nummers is het arrangement van belang, maar het gaat niet ten koste van de kwaliteit van de songs, die zijn alleszins de moeite waard en blijven hangen. De saxen (tenor en bariton) in de begeleiding komen in acht van de elf nummers aan bod, daarnaast is er trompet, soms French horn, soms trombone, de overige drie nummers hebben een bezetting met gitaar, bas en drums met wat gevarieerd strooigoed als bongos, quatro, cabasa, shakers en wat dies meer zij. Leukste nummers zijn voornoemde The Mosquito, het ingetogen ritmische poppy nummer The monkey and the ass (waarin hij de breuk met zijn vrouw in 2005 na 24 jaar huwelijk beschrijft), het walsje Darla (Dance for me now) met Will Scheff van Okkervil River als tweede stem, het Leger des Heils-achtige (die blazers, hè. Lee kwam in zijn jeugd veel in de Baptist Church, waar zijn vader predikte en zijn moeder organist was, je hoort die invloeden in dit nummer) All night long en het verhaal over de vernietiging van New Orleans (waar Lee in 1956 werd geboren) door Katrina in 2005, 1000 miles. Barber is geen nieuwkomer op muziekgebied, hij maakte muziek sinds 1972, leidde een soul band in zijn High School jaren, ontmoette in die tijd ook zijn vrouw Elaine (klassiek geschoold musicus) en volgde haar toen zij in 1992 een baan aangeboden kreeg in Austin (in de Austin Symphony).

Met Elaine en een paar bandleden maakte Lee in de late jaren 90 twee goed ontvangen, maar slecht verkochte CD’s als The Barbers. Maar op zijn 53e is Lee, nog altijd Austinite, nu dus aan zijn solo-debuut toe. Een aangename en verrassende CD, met name door die arrangementen en die blazers. (Fred Schmale)