Elke rechtgeaarde liefhebber van vooraanstaande Amerikaanse singer-songwriters kent natuurlijk Steve Young. Jubal Lee Young is zijn zoon. Voor de ontwikkeling van een eigen carrière is dat misschien geen fijne omstandigheid, maar Jubal Lee lijkt daar geen last van te hebben. Hij gaat op zijn derde album, The Last Free Place In America, gewoon door op de ingeslagen weg van de bluesy countrystijl, al is die ditmaal minder eendimensionaal vormgegeven dan zijn titelloze plaat uit 2007. Kleurrijker, afwisselender en vooral muzikaler zijn de arrangementen, warmer het geluidsdecor en zijn (raspende) baritonstem komt over de hele linie beter uit de verf.

Met uitzondering van het erg mooi gecoverde Richard Dobson liedje, Piece Of Wood And Steel, zijn alle storytelling songs van zijn hand, waarmee hij overduidelijk aantoont tot dezelfde familieboom te behoren als zijn pa (Jubal Lee’s eigen toelichting op de songs is te vinden op de website CD Baby).

Complimenten ook voor zijn voortreffelijke begeleiders en vooral aan het adres van gitarist en producer Thomm Jutz. Hoe helder een plaat klinken kan, laat hij horen.

The Last Free Place In America bulkt niet van originaliteit, maar des te meer van kwaliteit. Pa kan trots zijn. (Huub Thomassen)