Workin' Man was de titel van het debuutalbum van Rene Burrell alias Coal. De pas zevenentwintig jarige Zwitser schrijft nu al meer dan tien jaar niet onverdienstelijk liedjes. Terwijl zijn leeftijdsgenoten naar HipHop, R&B en Techno luisterden, luisterde Coal naar de muziek van zijn oudere broer Reto Burrell. Ondanks de muzikale inbreng van muziek legendes Joel Guzman (Aztex) op accordeon, Lloyd Maines op Dobro en Pedal steel of Cindy Cashdollar (Ryan Adams) op steel en lapsteel gitaar op Let's Build Us A Rocket, van twee jaar geleden, kon de CD, in Nederland, geen potten breken. Jammer eigenlijk. Vooral de naar Hank Williams, knipogende liedjes op dat album deden mijn wenkbrauwen aangenaam fronzen. Coal heeft niet bij pakkenneer gezeten, in tegendeel zelfs. Masquerade heet Coal’s derde CD. Paul Q. Kolderie (Kelly Willis, Radiohead en The Pixies) produceerde deze stevige uit de startblokken komende geluiddrager. In eerste instantie denk je “okay this I did hear before”. Maar eenmaal aangekomen bij track vier openbaart zich een rockklassieker van de bovenste plank. Outside The Black Cathedral schreef hij samen met David Campbell Jr. “Witches and werewolves, vampires and ghouls even the bogeyman’s coming to get you fools”, hoor ik aan het einde. De sfeer is grillig maar pakt je. Dan schuif de CD door naar de country ballad Appause Of Tears. “I did loose a friend. Goodbye my friend we’ll meet again. It’s beautiful and I’ll cry an appause of tears”, man deze sluipmoordenaar bezorg mij een ganzenhuid. Wat een heerlijke gospel backingvocals van ene Tammy Lynn. De tranenovervloed sluit naadloos aan op Couldn’t Change. Fleetwood Mac is dan ineens om de hoek. Met Here’s To A New Beginning, dat hij weer samen met broertje Reto schreef, The Bell On The Hill en het berustende Rest In Sleep wordt deze mystieke maskerade afgesloten. Ik hoor geen koebellen, ruik echter wel de verfrissende geur van Edelweiss en krijg een alleen op de wereld gevoel. De filmbeelden die daarbij horen zijn echter totaal anders. Coal’s muziek is world Roots waarbij menig Alt Country rock bandje uit de States staan te blauwbekken.
(Jan Janssen)