Het is dat ik het weet, maar anders zou ik gezworen hebben dat Big Blind een Amerikaanse bluesband is. Een band die de blues aanpakt zoals bijvoorbeeld The Paul Butterfield Bluesband in de jaren zestig dat deed en een paar decennia later The Red Devils. Een band ook die met dit album het kussen van de ingedutte Amerikaanse bluesscène (op Joe Bonnemassa na misschien) weer eens flink zou opschudden. Maar hoe Amerikaans een Nederlandse band kan klinken bewijst Big Blind met deze in november verschenen debuutschijf ‘Dressed To Win’. Daarmee plaatsen zanger en harmonicaspeler Wesley van Werkhoven, gitarist J.J. van Duijn, Dirk van Duijn op bas en Niels Duindam zich in beginsel in de mooie traditie van historische Nederbluesbands als Livin’ Blues, Cuby and The Blizzards en The Bintangs, al zal de tijd moeten uitwijzen of dit ook echt wordt waargemaakt. Net als voor labelgenoten Cuban Heels en T 99 geldt dat één zwaluw nog lang geen lente maakt. Zonder twijfel is de start niettemin formidabel met hun krachtige, ruige spel van een dozijn eigen bluesnummers. Originaliteit moet in de bluesmuziek nooit verwacht worden, want ook hier barst het album natuurlijk van de clichés. Maar als die in mooie variaties dampend van broeierigheid, rauw en energiek, smerig en volvet worden gespeeld, dondert dat niet. Het stuwende live - geluid op het album waarmee de schurende stem en de smoelschuivende exercities van van Werkhoven tot in de puntjes wordt ondersteund, is op diverse podia in een jaartje tijd tot volle wasdom gekomen. Zelfverzekerde, onverschrokken gespeelde krachtblues van een stelletje zeer getalenteerde begintwintigers uit Noordwijk, dat van wanten weet met deze oermuziek uit dat hele grote land aan de overkant van de grote plas. Het kan niet anders zijn: aan ‘Dressed To Win’ heeft de rechtgeaarde bluesliefhebber zich allang gewonnen gegeven. (Huub Thomassen)