Wat de uit Seattle, Washington afkomstige Fleet Foxes wel lukte het afgelopen jaar, het publiek bereiken via mond op mond MySpace reclame, lijkt vooralsnog niet weggelegd voor de Noorse indie folk formatie Washington. Het trio, bestaande uit Rune Simonsen (zang en gitaar), Esko Pedersen (drums) en Andreas Høyer (bas), komt dan ook maar uit een heel klein vissersplaatsje genaamd Tromsø. Tja, en met alle respect, dat is nu eenmaal geen Seattle, nietwaar? Naar mijn beleving hebben beide bands niet alleen qua naam iets gemeen. Waag het zelfs te beweren dat bij de Noren de muzikale lat net even iets hoger ligt als bij Fleed Foxes.

Op hun nieuwe Glitterhouse Records release “Rouge/Noir”, opvolger van “A New Order Rising” (2005) en ‘Astral Sky” (2007) hoor je gewoon dat de band opnieuw een enorme stap vooruit heeft gezet. Håvard Stangnes lap-steel heeft op dit album plaats gemaakt voor Jon Anders Lied’s Trombone, Oyvind Engen’s cello en Lars Lien’s geraffineerd toetsenspel. Hierdoor wordt de Americana link volledig doorbroken. Eerlijkheid gebied de zeggen dat dit de band erg goed staat. De donkere melancholische en sferische muziekstukken die Washington nu laat horen klinken verstillend en berustend terwijl de spanning te snijden is. Luister maar eens naar het akoestische ‘Last of Eve’ en het daarop volgende ‘Andante’. Deze sound wave voelt goed en naar mate de plaat vordert merk je dat je steeds nieuwsgieriger wordt. Het grote onbekende vind je echter niet na één simpele luistertrip. Eerste uur Washington fans zullen erg in hun nopjes zijn met deze muzikale wending. (Jan Janssen)