De laatste CD die ik van Thad Cockrell besprak ligt alweer zes jaar terug. Thad Cockrell dacht er toen goed aan te doen een deal te sluiten met het fameuze Yep Roc Records toen hij zijn derde CD Warmth & Beauty op de markt bracht. De titel alleen al sprak wat mij betreft boekdelen. Cockrell is terug van weggeweest, en hoe!

Hoewel Cockrell’s vierde plaat To Be Loved vorig jaar al, bij de echte insider onder ons, in de CD speler zat tuimelde hij pas op de valreep van 2009 bij ons op de deurmat. De van Raleigh, North Carolina naar Nashville verhuisde singer-songwriter brengt dit tien track tellende juweeltje nu in eigenbeheer uit en dat heeft een reden. Thad Cockrell heeft de afgelopen jaren niet stilgezeten zo te horen. Hij pende, componeerde er op los alsof het leven er vanaf hing. In zekere zin voelde dat natuurlijk ook zo maar samen met producer Jason Lehning (Alison Krauss, Lyle Lovett en Mat Kearney) slaat hij kompleet andere muzikale weg in. Hiermee zal hij ongetwijfeld, met een beetje fatsoenlijk plugwerk natuurlijk, een breed publiek aanspreken. “Ik verdien mijn broodje maar het beleg wordt steeds dunner”, moet hij gedacht hebben. Vanaf de opener Pride (Won’t Get Us Where We’re Going) tot en met het afsluitende liedje, Oh To Be Loved kent deze heerlijke gevarieerde plaat geen diepte punten. Het comfortabele productiewerk laat je hart stralen van geluk.

Ryan Adams, Ron Sexsmith, Daniel Lanois en Chris Isaak fans grijp je kans zou ik zeggen. O voor ik het vergeet, een liedje wil ik er even uitlichten. Beauty Has A Name in dit geval heet het To Be Love. (Jan Janssen)