Over haar (eerste goed verkrijgbare) debuut CD, ‘Across the Atlantic’ (2009) schreef ik destijds: ‘een echte prettige verrassing, dit wonderschone album van de in Zweden geboren en in Canada (Vancouver) wonende singer-songwriter Sarah Mac Dougall. Ze schreef de 10 juweeltjes helemaal zelf, nam de liedjes zelf op en produceerde de CD.



Sarah’s stem is hees, licht onvast, vibreert wat, maar is zodanig met emotie geladen dat je moeiteloos in haar ban geraakt’. Nu is er de opvolger, ‘The greatest ones alive’ en ik val alweer voor de gevoelige muziek van deze Canadese, misschien nog wel meer dan bij die wonderschone eersteling. De titel zet je overigens op het verkeerde been: er is geen sprake van een live album, maar van 10 zeer persoonlijke liedjes, opgenomen in Vancouver (8) en Whitehorse (2). De titelsong had een moeizame voorgeschiedenis, werd 20 maal opnieuw geschreven en uiteindelijk in een 14 uur durende solosessie afgerond. Het handelt over opgroeien en is opgedragen aan haar vriendin Sara. Ik citeer: What did we use to say when everything was still a game, we’d give personas to our bikes and make up lovers names, ‘til we believed we were the greatest ones alive’. Wat was alles simpel en overzichtelijk toen! In de begeleiding ruimte voor strings, gitaren, pedal steel, bas, drums, harmonium, orgel, piano. De achtergrondvocalen, zeer belangrijk in het universum van Sarah, zijn in handen van Sarah zelf, maar ook (drie nummers) van onze lieve vriendin uit Po’ Girl, Awna Teixeira. En dat voegt iets toe in de supernummers van de CD, de titelsong, ‘It’s a storm’ en ‘Cold night’. Ook de afsluiter, ‘We’re all gonna blow away’ is niet meer dan een juweel, waarin het harmoium een prominente rol speelt naast de akoestische gitaar van Sarah en de achtergrondvocalen van Sarah, Kim Beggs, Kim Barlow en Gordie Tentrees.

Met ‘The greatest ones alive’ levert Sarah MacDougall wederom een superieur album af, met wonderschone en subtiele muziek. Wederom kippenvel, prachtige melodietjes, prachtige arrangementen, subtiele begeleiding. Vele malen heb ik de CD al beluisterd en ik blijf smelten door zoveel schoonheid. Verrukkelijke CD. (Fred Schmale)